กาลเวลา...

    เวลาชีวิตเดินทุกวินาที...ไม่มีหยุดยั้ง...

    เมื่อไม่นานมานี้ยังรู้สึกว่าตัวเอง เป็นเพียงเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เพิ่งก้าวข้ามผ่านช่วงวัยผู้ใหญ่มาไม่นาน...เหมือนมีคนบอกว่า พออายุ20แล้ว เวลาจะผ่านไปไวมาก...ทีแรกก็ไม่เชื่อ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเวลาช่วงอายุนี้จะเร็วกว่าหรอกนะ

     แต่อาจเป็นเพราะช่วงวัยนี้ มันช่างมีปัญหาถาถมเข้ามา อย่างลืมวันลืมคืนเลย
ทั้งความรัก การงาน ครอบครัว เพื่อนฝูง พอเริ่มจะสงบก็ปาเข้าไปเบญจเพศ...แต่นี่ก็เลยเบญจเพศมาได้ปีแล้ว เหมือนตัวเราเองเติบโตขึ้นมาก ทั้งความคิด ความรู้สึก...

     พอย้อนกลับไปมองตัวเองในอดีต นี่ชั้นเคยทำเรื่องไร้สาระมามากขนาดนี้เลยหรอ...
เป็นเด็กตั้งใจเรียนนะ แต่มีความอดทนต่ำ เบื่อง่าย หาเรื่องไร้สาระทำ จากอ่านการ์ตูน ติดนิยาย ติดเกมส์
พอตกบ่วงความรัก จิตใจก็ดิ่งลงเหวไปหลายปี พอกลับมาปกติสุขได้ก็ยังไม่ค้นพบ ว่าตัวเองนั้นชอบอะไร อยากเดินทางสายไหน ลองผิดลองถูกเสียเวลาชีวิตไปพอสมควร

    คนที่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วเดินตามความฝันอย่างไม่ไขว้เขวนั้น มันดีที่สุดเลย
ชีวิตคนเรานั้นสั้น อยู่กันไม่ถึง80ปีเห็นจะได้ เมื่อได้ทำสิ่งที่รักในชีวิตได้ตั้งแต่เวลาชีวิตยังมีเหลือเฟือ เป็นคนที่โชคดีมาก...

     เวลาผ่านไป...แต่ประสบการณ์ ความนึกคิด ทัศนคติ ที่หล่อหลอมจากช่วงวัยต่างๆ ก็เพิ่มมากขึ้น
แต่ก่อนนั้น คิดว่าตัวเองช่างเด็กนัก เอาแต่ใจบ้าง ชอบประชดประชัน ช่างน้อยใจ บางครั้งบางทีก็มีความคิดร้ายๆ พอได้มองย้อนกลับไปก็เกลียดตัวเองไปเลย เคยมองโลกในแง่ร้าย จนชีวิตไม่มีความสุข ทำงานไม่มีความสุข มีความคิดที่สุดโต่งจนไม่รับฟังใครๆ จนถึงเชื่อใครง่ายเหมือนใบไม้ไหวไปตามลม เคยผิดหวังจนเกือบคิดฆ่าตัวตาย จนถึงจุดที่ถามตัวเองว่า ทำไมฉันถึงไม่มีความสุขเลยนะ... ฉันเกิดมาเพื่ออะไร... จุดมุ่งหมายในชีวิตฉันคืออะไร...

    เมื่อไม่นานมานี้ ก็ผิดหวังในเรื่องเล็กๆ แต่ไม่ได้คาดหวังต่อมันมาก ในใจรู้สึกเสียใจนิดหน่อย และคิดทบทวนสิ่งที่ผ่านๆมาในชีวิต ทั้งความสุข ความทุกข์ เมื่อเราไม่ได้คาดหวังจนเกินไปเราก็ไม่เสียใจต่อมันมากเท่าไร ชีวิตมนุษย์เราต้องอยู่กับความสุข และความทุกข์จนกระทั่งตาย เราต้องเข้าใจธรรมชาติของมัน และอยู่กับมันได้อย่างตื่นรู้ ชีวิตก็ดำเนินต่อไปได้อย่างปกติสุขมาก...

    ข้อคิดตรงนี้ที่ได้โดยตรง จากประสบการณ์ของตัวเอง ศาสนาได้สอนไว้นานแล้ว ส่วนตัวนั้นนับถือศาสนาพุทธ ศรัทธาในพระธรรมของพระศาสดา ด้วยว่าเรียนทางด้านประวัติศาสตร์ก็ได้มีโอกาสศึกษาหลายๆศาสนาในโลก(ถึงจะมาในรูปแบบต้องศึกษาก็ตามที) เคยเรียนโรงเรียนในเครือคริสเตียน เคยคิดอยากเปลี่ยนศาสนาด้วยนะ แต่คำสอนในศาสนาพุทธก็ยังเข้าใจง่ายและลึกซึ้งมากกว่า ด้วยว่าพื้นเพเราคุ้นชินมาตั้งแต่เด็ก ความคิดนั้นเป็นอันยกเลิกไป

    ช่วงเวลานี้ เป็นช่วงเวลาที่ดีมาก... เหมือนเราค้นพบตัวเอง ค้นพบตรงกลางระหว่างความตึงเกินไป และหย่อนเกินไป พอมองอะไรแบบกลางๆ
รับรู้ และทำความเข้าใจมันอย่างถ่องแท้ เราค้นพบความสุขสงบ... เลิกคิดวิตกในเรื่องเกินความควบคุมของเราไปได้เลย แค่ดำเนินชีวิตของตนเอง เข้าใจความสุขความทุกข์ ความแตกต่างความขัดแย้ง
เลิกคิดว่าใครไม่ชอบเรา ใครขัดแย้งกับเรา
เพียงรับรู้และเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์...
เราก็อยู่ในสังคมได้อย่างสุขใจ โดยเริ่มจากเปลี่ยนความคิด เปลี่ยนมุมมอง และทัศนคติของตนเองเท่านั้น เปลี่ยนคนอื่น เปลี่ยนโลกนั้นยาก เปลี่ยนตัวเราเองนั้น ง่ายที่สุด...

   

     เขียนบันทึกมาซะยืดยาว...เพียงเพราะค้นพบสิ่งเร้าที่ทำให้สุขใจ

ตอนนี้มีความสุขกับการใช้ชีวิตมากขึ้น...
ต้องขอบคุณหลายๆสิ่งที่มาบรรจบพบเจอกัน 

ทั้งสิ่งมีชีวิตและสิ่งไม่มีชีวิต...ขอบคุณจริงๆค่ะ^_^